|
Dit meent Trouw-verslaggever Eildert Mulder aan de hand van enkele munten waarvan een exemplaar, aldus de Duitse islamoloog Volker Popp, een afbeelding van Muawiyya toont met in zijn hand het hoofd van Johannes de Doper.
Dit meent Trouw-verslaggever Eildert Mulder aan de hand van enkele munten waarvan een exemplaar, aldus de Duitse islamoloog Volker Popp , een afbeelding van Muawiyya toont met in zijn hand het hoofd van Johannes de Doper.  phil.uni-sb.de/projekte
De online publicatie van de Duitse Universität des Saarlandes geheten, telt indrukwekkende namen in haar redactie, zoals professor Karl-Heinz Ohlig, doch ook Christoph Luxenberg heeft er een publicatie staan, 'Der Koran zum 'islamischen Kopftuch'' geheten. Om te beginnen zegt deze Volker Popp dat de munt 'beslist' uit de tijd der vier rechtgeleide kaliefen moet stammen, de periode 632-661 na Christus. Het kalifaat van Ali werd inderdaad betwist door de zoon van Abu Sufiyan, Muawiyya, die in Damascus zetelde. Het zou kunnen dat Muawiyya een eigen munt had, echter hoe waarschijnlijk is het dat hij zich liet vereeuwigen met het hoofd van Johannes de Dóper? Wil een christelijk heerser zich laten afbeelden met het hoofd van een voor het christendom belangrijk man als Johannes de Doper in de hand? Volker Popp moet zelf toegeven dat het hoofd in de linkerhand van het mannetje, een 'heersersfiguur' met in de rechterhand een lans, 'ook een wierookvat' kan zijn. Zo wordt het object in sommige kunstcatalogi trouwens ook beschreven. Op de achterkant van de munt staat een letter M met een kruis. Dat zou, ook volgens Popp betrekking kunnen hebben op de waarde, duizend talenten, hetgeen dit muntje tot een Romeins exemplaar zou kunnen maken. Echter de letter kan ook wat anders betekenen, bijvoorbeeld 'Muawiyya', wellicht zelfs 'Mohammad'. De letters DAM staan op de munt vermeld, hetgeen moet betekenen dat de munt in Damascus geslagen zou zijn, echter Popp ontkent dat de Romeinen daar hun munten lieten slaan. De suggestie moet hiermee ontstaan dat Muawiyya heel goed een Romeins christelijk heerser had kunnen zijn en niet de Saoedische rivaal van Ali. De vraag is echter ook, of de munt wel van Muawiyya afkomstig is. De uitleg van zowel Volker Popp als Eildert Mulder is hoogst speculatief en wordt op geen enkele wijze door ander bewijs of vondsten gestaafd. Heel goed mogelijk is dat de munt niets meer en niets minder uitbeeldt dan een heersersfiguur met wierookvat.
Luxenberg beweert in zijn artikel 'Der Koran zum 'Islamischen Kopftuch'' op dezelfde site dat Qor'anisch vers 24:31, waarin staat dat vrouwen sluiers over hun boezem moeten slaan, in het Aramees eigenlijk betekent dat vrouwen 'een gordel om hun lende' moeten slaan. Een ceintuur om hun middel. Ook in het christendom is de ceintuur voor monniken een belangrijk symbool van kuisheid. Tevens zou blijken uit hadith 318 boek 60 deel 6 van Buchari dat de vrouw in de tijd van de profeet saws een heupbedekkende doek om haar middel droeg:
Volume 6, Book 60, Number 282:
Narrated Safiya bint Shaiba:
'Aisha used to say: "When (the Verse): "They should draw their veils over their necks and bosoms," was revealed, (the ladies) cut their waist sheets at the edges and covered their faces with the cut pieces."
Kortom Luxenberg vindt dat we moeten ophouden met moeilijk doen en gewoon de Qor'aan op Aramese wijze moeten lezen.
Al deze pogingen van christenen en andere westerlingen om de geschiedenis van de islam te herscrhrijven duidt op hun non-acceptatie van religieus-getinte geschiedschrijving. Voor hen staat vast dat dergelijke geschriften voornamelijk uit mythen, sprookjes en bijeen gesprokkelde feiten en verzinsels bestaan, die wel mooie bronnen voor zingeving zijn, zogenaamde diepere waarheden. Men probeert telkens parallellen te maken tussen de islam en joden- en christendom. Het grote verschil is dat met name het christendom veel minder betrouwbare geschiedschrijving heeft, immers de Romeinen, de pausen ea machthebbers hebben veel vernietigd en verder vond de geschiedenis van het jodendom over een veel langere periode plaats. Er bestaan in de Bijbel weliswaar meerdere beschrijvingen van eenzelfde gebeurtenis, maar we zien dan dat namen, data en gebeurtenissen niet met elkaar overeenkomen, niet kloppen. Joden- en christendom werden daardoor veel meer dan de islam religies die bij de gratie van interpretatie door latere geleerden bestonden. De islam heeft een veel duidelijker begrensd terrein met Qor'aan en ahadith. Men zal toch moeten accepteren dat de islam een andere ontstaansgeschiedenis heeft dan de joods-christelijke en vooral ook tussen andere mensen. Daardoor kon in een vroeg stadium één enkele Qor'aan vastgelegd en gememoreerd worden, die nog steeds zonder wijzigingen gebruikt wordt door de hele islamitische umma. Iets dergelijks geldt voor de wijze waarop ahadith zijn vastgelegd, al moet toegegeven worden dat een deel inderdaad meteen werd opsgeschreven, echter ook een deel der meest gezaghebbende ahadith pas twee eeuwen na de dood van de profeet werkelijk werden vastgelegd uit mondelinge overleveringen. Die is niettemin zodanig geschied dat ze wel degelijk bruikbaar zijn als historisch materiaal. Onfeilbaar zijn ze misschien niet allemaal, echter kunnen we wel veilig concluderen dat de gememoreerde gebeurtenissen echt plaatsvonden. Of we vervolgens kunnen concluderen dat de profeet vzmh inderdaad goddelijke openbaringen ontving, valt zelfs met de ahadith bij de hand niet echt te bewijzen, omdat er weinig sprake is van overduidelijke voor iedereen zichtbare bovennatuurlijke verschijnselen in de zin van spectaculaire 'wonderen' als lopen over het water, verschijningen van engelen, Allah die Zich toont ed. Dat aspect van het geheel is wel degelijk een kwestie van geloof. Er zijn westerlingen die proberen de profeet epilepsie of andere ziektes in de schoenen te schuiven; hij kreeg 'een aanval' op het moment dat een nieuwe Openbaring hem bereikte. De islam ziet echter de schepping en de Schrift reeds als afdoende wonder en heeft geen behoefte aan stunts.
Muntaha
|
Niet no...
