Tsunami van westerse weldenkendheid overspoelt de ontstaansgeschiedenis van de islamitische Schrift

Columns

Geschreven door Muntaha

maandag, 19 februari 2007 16:29

Wij moslims geloven ten onrechte in een Arabische Qor'aan, omdat de Duitse taalwetenschapper Christoph Luxenberg zegt dat de Qor'aan in het Aramees geschreven is. Is dit verhaal te vergelijken met de achterstevoren gedraaide grammofoonplaat?

DomeRockInscription.jpg (632843 bytes) DomeRockExt.jpg (547128 bytes)

Qor'anische tekst Rotskoepel, faculty.maxwell.syr.edu

Volgens meer radicale joden en christenen zijn dit geen Arabische, zelfs geen islamitische teksten

Voor de jongere lezer: begin jaren tachtig was er een groep christenen in Nederland die een lp, de voorloper van de cd, van een stevige rockband vanaf het einde, tegendraads, meende te moeten draaien. Wie dat deed, zou de naam van Satan horen. Een lp kon helemaal niet van achter naar voren gedraaid worden, de grammofoon was daar helemaal niet op ingesteld... nationaal hoongelach voor deze christenen. Het lijkt er sterk op dat deze Luxenberg eenzelfde behandeling vanuit de umma verdient, gezien zijn krampachtig vasthouden aan zijn stelling dat de Qor'aan in het Aramees geschreven is en dat we slechts nog moeten wachten op het vinden van zo'n 'oer-Qor'aan' in het Aramees. Trouw wijdde op 5 mei 2006 in haar serie 'de Verdieping' een zeer lezenswaardig artikel aan Luxenberg: 'Als een detective op zoek naar oer-koran'.

Trouw erkent gelukkig dat zonder daadwerkelijke vondst van deze oer-Qor'aan elk wetenschappelijk bewijs voor de theorie vooralsnog ontbreekt en merkt op dat Luxenberg zelfs 'een schrijffout' in zijn Aramese oer-Qor'aan gevonden heeft. Het stukje in Trouw leest moeizaam, omdat ze op verwarrende wijze hun eigen draai proberen te geven aan de uitleg van een Qor'anische tekst. In de Rotskoepel te Jerusalem staan namelijk Qor'anische teksten op het tegelwerk, waaronder verzen 72:19,20. Deze tekst gaat volgens elke andere Qor'aan-commentator en -veraler hoogstwaarschijnlijk over Mohammad saws, doch Luxenberg zegt, aldus Trouw, dat het ook over Jesus kan gaan: '... en dat, nadat de knecht van God (Jesus) herrezen was en Hem verder aanriep, ze voor hem op de knieën vielen en hem bijna als een god vereerden, waarop hij zei: 'Ik bid toch uitsluitend tot mijn Heer en erken toch zelf ook geen andere god dan Hij?'' Het gewraakte woordje 'knecht', 'abd in het Arabisch, wordt in het Arabisch geschreven met de stam AynBeDel. Het Aramees kent eveneens de letter Ayn, echter die wordt op bijna gelijke wijze geschreven als de Lam. Dan zou de Arabische copyist per ongeluk EBD geschreven hebben in plaats van LBD. Wat zou dat moeten betekenen volgens Trouw en Luxenberg? Al Ben D'Allah, de zoon van God? Dat kan niet, want de Arabische Ayn lijkt beslist niet op een Lam (L, HM). Bovendien ontbreekt de Nun (=N) en hoort de Del (D)er niet in. Elke andere Qor'aan, ook de vertaling van de hoog-christelijke professor Kramers, spreekt niet over 'ze vielen voor hem op de knieën' doch 'zij (de mensen) verdrongen zich in haast om hem'. Trouw noemt deze vertaling zonder enige toelichting een 'duistere oplossing' van 'andere vertalers'. Door dit alles wordt het stuk van Trouw wel heel onleesbaar. Wie echter het Arabisch schrift kent, komt er wel uit. Trouw wijdt nl nog uit over het woord 'verdringen', in het Arabisch 'libada'. Dat wordt niet met een Ayn geschreven, de bekende Semitische keelklank die op een diepe a-klank lijkt, doch met een gewone klinker a. Luxenberg zegt dat er geen libada doch 'ibada zou staan, dat 'als een god behandelen', 'God dienen', ed kan betekenen. Dat neemt niet weg dat 'abdallah nog steeds heel gewoon over de profeet Mohammad saws kan gaan. De mensen aanbidden de knecht van Allah, niet eens de zoon van Allah. Is dat wel te verkroppen voor deze nieuwe Qor'aan-virtuozen? Met het stukje van Trouw kwamen westerse vertalers tot orakel-achtige tekstuitleg, echter verwordt de westerse Qor'aan-exegese op deze manier niet tot een partijtje pot-ketel, vooral gezien de wijze waarop christelijke kranten orakelen met hun onbegrijpelijk gemurmel. De vraag rijst tevens of mijn naamgenoot in dit geval zelf eigenlijk begrijpt wat Luxenberg probeert te vertellen.

Luxenberg werkte als volgt: hij denkt, zonder bewijs overigens, dat de Qor'aan oorspronkelijk in het Aramees geschreven is en later met de nodige fouten werd overgeschreven in het Arabisch. Het Aramees is een taal die behalve de grammatica en het schrift, veel woorden gemeenschappelijk heeft met het Arabisch, echter de betekenis verschilt in beide talen. Op dezelfde wijze als dat 'bellen' in het Duits blaffen betekent en in het taalkundig verwante Nederlands klingelen met of drukken op een bel. Op deze linguïstische wijze leest Luxenberg de Qor'aan en meent op grond daarvan dat het Arabische woord voor 'maagd' eigenlijk 'druif' had moeten zijn, omdat datzelfde woord die betekenis heeft in het Aramees. Luxenberg richtte zijn blik dikwijls op de Rotskoepel in Jerusalem, die volgens hem het eerste monument van de islam was. De Qor'anische teksten die op de binnen- en buitenmuren staan, zijn volgens hem eigenlijk Aramese teksten. Hierin vindt hij medestanders: de Israelische archeologen Judith Koren en Yehuda Nevo. Zij denken dat het woord 'islam' in de Rotskoepel eigenlijk 'eenheid' of 'eendracht' betekent. Het woord 'din' betekent in modern Arabisch 'godsdienst', doch langs deze denktrant zou het 'juiste gang van zaken' moeten betekenen. Er staat een tekst op een der muren die in het Arabisch betekent: 'Mohammad is de knecht van God en Zijn gezant. De godsdienst bij God is de islam'. Wat zou dat kunnen betekenen volgens deze hypervernieuwende wetenschappers? 'De geprezene is de knecht van God en Zijn gezant. De juiste gang van zaken is de eenheid'. Islamitisch gezien kan zo'n vertaling richting Aramees nog door de beugel, echter hoe men vervolgens doorstoomt in de richting christendom, als zou het 'eigenlijk' een Aramees-christelijke tekst zijn, vraagt toch om hard bewijs. En dat is er niet. Mulder babbelt vervolgens nog wat door over hoe het jaar van stichting van de Rotskoepel, te weten 72 anno Hijrah, dat ook op een der muurinscripties vermeld wordt, zo mooi overeenkomt met de 72 maagden in het paradijs, de 72 discipelen van Jesus en 72 leerlingen van Zaratoestra. Verder meent Mulder dat de teksten op de binnenmuren van het gebouw 'uitgebreid over Jesus' vertellen. Jesus' naam wordt wel genoemd inderdaad. Dit standpunt wordt onderbouwd met Luxenbergs stelling dat de naam Mohammad, die overal voorkomt binnen en buiten de Rotskoepel, slechts 'de geprezene' betekent en Luxenberg zou nu pogen te bewijzen dat op alle plaatsen waar de profeet saws rechtstreeks wordt aangesproken in de tweede persoon, dit in werkelijkheid betrekking heeft op een christelijke monnik, doch best ook betrekking kan hebben op Jesus. Wat hem betreft dus reden genoeg om Mohammad te bagatelliseren tot een anonieme 'jij-figuur'. Tevens denkt hij, en dat zou weleens juist kunnen zijn, dat elk 'gemeentelid' zich aangesproken kan voelen wanneer de Qor'anische tekst de tweede persoon gebruikt...

Het is aardig tijdverdrijf dat een zekere Luxenberg zo'n veertig jaar geleden de Qor'aan in het Aramees poogde te lezen en interpreteren, echter enigzins alarmerend wanneer christenen nu zijn volstrekt niet bewezen gedachtengoed zich nu toeëigenen als 'wetenschappelijke Qor'aanexegese'. De vrees is echter dat waar christenen twintig jaar geleden nog weggehoond werden wanneer ze met malligheid kwamen, ze nu weleens een hele meute achter zich kunnen krijgen, wanneer moslims hun schrijfsels over de islam niet stuk voor stuk gaan volgen. Zouden christenradicalen uit zijn op herovering van het gebouw dat zij betitelen als de Tempel?

Trouw 5 mei 2006

Trouw 26 april 2006

Trouw de Verdieping

Muntaha

Reacties

Toevoegen

Zoeken

RSS