Zij die de woeker eten zullen niet anders opstaan dan zoals opstaat hij die de Satan omstoot door aanraking. Dat is omdat zij zeiden: De koophandel is slechts hetzelfde als de woeker. Maar Allah heeft de koophandel vergund gemaakt en de woeker verboden. Q:2:275

Afgelopen jaar werd duidelijk dat de situatie op financiële markten verslechterde en ben ook ik mij gaan oriënteren op nieuwe beleggingsmogelijkheden en spreidde eea. Ik beleg reeds vijftien jaar in rentevrije durf ik het woord wel te noemen bankprodukten. Het leidde ertoe dat ik bijna vier weken geleden naar Zwitserland toog en er een rekening opende, hetgeen makkelijk genoeg bleek. Wel bij een bank zonder grove Israelische connecties etc. Daar las ik in de kranten over Fanny Mae, Freddie Mac, Merryl Lynch ea. Zo kwamen wij allen in een tsunami van bankfaillissementen, nationalisaties en nieuwsberichten over hypotheken, lijfrenten en verzekeringen die buiten garantieregelingen vallen. Ik blijk de enige niet te zijn die alvast wat geld naar het buitenland gebracht heeft; velen brachten hun geld naar IJsland of all places. En het mooie mystieke IJsland bleek een goedkoop piratennest, of doe ik het rustieke Skandinavische volk hiermee onrecht. Het ziet er vooralsnog uit dat de Nederlanders ea buitenlanders die bij Icesave spaarden hun geld bij de éigen nationale bank moeten terugeisen, omdat de warmwaterbronnen het faillissement van het sympathieke staatje niet konden verhinderen. Wouter Bos toonde leiderschap rond de Fortiscrisis. 'Nederland' heeft toegezegd, spaartegoeden tot 100.000 euro te willen garanderen. Zwitserland 'maar' tot CHF 30.000,--. Toen kwamen de eerste afrekeningen van transacties met mijn Zwitserse rekening en godsamme wat duur allemaal. Ik kreeg bijna een hekel aan de Zwitsers en spijt, totdat gisteravond tot ons allen doordrong dat Wouter Bos de banken laat betalen voor de garantierekening en Rabobank alvast aangekondigd heeft niet te willen meedoen. Na drie weken was ik overigens niet van plan de rekening alweer op te zeggen.

Hoe redt de gewone consument zich uit de maalstroom. Ik denk dat wie een huis bezit in Marokko, Turkije, Egypte ea en hier zich niet torenhoog in de hypotheekschulden gestoken heeft, z'n handjes dicht kan knijpen. Die heeft goed verdiend. Van Marokko en Egypte weet ik dat de prijzen daar verviervoudigd zijn. Daarom denk ik dat die landen toch een tik meekrijgen van de crisis, omdat ook daar verwoed belegd wordt in onroerend goed, juist ook door de gewone consument. Het sprak mij altijd enorm tot de verbeelding dat ook zoveel vrouwen daar beleggen in appartementen en huizen en er een leuk inkomen mee genereren. De belastingen zijn er zoveel lager en het is zeer ongebruikelijk er een rentedragende schuld voor af te sluiten, dus kun je er ook mee verdienen. En het bankwezen is zeker in Egypte aanzienlijk kleiner dan in het westen, al nemen velen, ook in dorpen, nu in sneltreinvaart een bankrekening. Maar ik vermoed dat de export en het toerisme zullen lijden onder de crisis. Evengoed. Hoe 'slim' is het te shoppen van land naar land met je beleggingen? Algemeen wordt gezegd dat het minder slim is naar heel kleine landen te gaan waarvan de banktraditie weinig bekend is, economisch en politiek onbekende, minder stabiele landen en het is ook minder slim toe te happen bij wie torenhoge rendementen/rentes belooft. Of bij vage projecten in een of ander oerwoud, waar maar één enkele notaris achter zit. Daar wordt agressieve telefonische verkoop voor bedreven overigens. Wil je in enig buitenland beleggen, kies dan voor dat land waar je bekend bent, affiniteit mee hebt, van houdt en voor dat project waar je hart naar uitgaat. In alle oprechtheid. Als het dan in waarde daalt, heb je er ook minder hartzeer van. En vooral ook: blijf spreiden en zorg dat je zelf garant kunt staan. Met je eigen vermogen, zodat je geen rentedragende molensteen om je nek hoeft te hangen, hetgeen niet voor niets haram is. Voorkom woeker.

En wat is woeker? Woeker is het gegeven dat in de westerse maatschappij overheden en banken heerlijk tegen elkaar aanschurken en voor elkaar fungeren als stootkussen voor het geval hun beleid riskant blijkt. En het voornaamste handelsprodukt van een volk is nog altijd onroerend goed: het is zo fundamenteel voor de voedselproduktie, industrie en handel en het belangrijkste nog, de woonfunctie van iedere mens. Daar hebben overheden en adel zich altijd vol overgave op gestort, met de banken in hun kielzog als beschermer en facilitaire grootheid. In Europa is die functie niet wezenlijk veranderd. Banken vragen rente voor hun leendienst en overheden maken die rente vervolgens fiscaal aftrekbaar in veel landen, met een grote prijsspiraal omhoog tot gevolg. Daarmee werd een grote stoet verborgen werklozen gefinancieerd: ambtenaren. En in mindere mate de employees van banken en verzekeringsbedrijven. Of banken worden boegbeeld voor politieke idealen en fungeren als symbool van de vrije markt, zoals in de VS gebeurde. De meest fantasierijke produkten boden zij aan, waarvan niemand meer wist wat ze echt waard zijn en welke prestatie er tegenover staat. Zo ontstaat een systeem waarbij maar één nettobetaler overblijft: de gewone consument. Die heeft geen verweer tegen zulke grote en politiek zo machtige partijen. Daarom denk ik dat John McCain en zijn achterban van cowboyhoeddragende provincialen zo'n gelijk hebben: malafide banken moeten failliet. En de overheden moeten de consument uitkopen, zij het dat dat niet onbeperkt kan. Belastingen moeten ver omlaag en kartelwetgeving op onroerend goed kan de feodale eigendomsverhoudingen in mn Europa doorbreken. Het feit dat in diverse Europese landen slechts veertig procent van de bevolking zich een eigen huis kan veroorloven en de rest op huurwoninkjes in grootgrondbezit is aangewezen, veroorzaakt mede de crisis, dit gevoegd bij het feit dat Europese banken naar hartelust meespeculeerden met Amerikaanse woekerprodukten. Zo vaak zei ik het reeds. Woningcorporaties en consortia moeten ontmanteld worden en hun bezit verkocht aan in de eerste plaats de bewoners. Ze hebben in het verleden hun nut bewezen, doch nu zit hun taak er op. Meer en kleinschaliger moet er gebouwd worden. En banken moeten terug naar hun oorspronkelijke taak: kluisbewaarder ten behoeve van de klant en in beperkte mate daarvan uitlenen, mits er een groot onderpand van de tegoeden en de lenende klant zelf is. Dat kan ook, wanneer de belastingdruk zodanig omlaag gaat, dat de burger genoeg overhoudt van z'n inkomen om ook te kunnen sparen. En z'n kop niet in de strop van de bank hoeft te steken. Dan komt de liberale economie weer terug op haar ware aard: de economie waarin mensen uit eigen middelen zelf in hun inkomen kunnen voorzien.

Overigens zie ik iets van hoop gloren aan het einde van deze tunnel. Hoe lang kan het westen het zinloze geweld tegen het middenoosten nog volhouden? Laten we hopen dat de geldkraan voor de legers en muren zodanig opdroogt dat die moeten vertrekken resp tegen de vlakte getrokken. Dan is de Mayakalender tenminste nog ergens goed voor.